هر كه سرگردان به عالم گشت غمخواری نیافت

از بیرون به درون

جلوه ایمان در چشم آسمانیان نور است،و کفر تاریکی.یعنی که زمین در چشم

 آسمانیان ،آسمانی دیگر است که سراج منیرش انسان کامل است و تقدیر آسمانها

–با هم‍ه آن عظمت که شنیده ای - در این سیاره خام تعین می یابد. مگر نه اینکه خلیفه خدا اینجاست.عجبا!روح خدا بر خاک تعلق یافته است تا انسان خلق شود.

مگر چیست این خاک ،که شایسته تعلق روح است؛آیینه دار طلعت یار؟

خاک تمثیل فقر است و عبودیت،و آن تعلق یعنی که غنای مطلق در فقر است،و ولایت

در عبودیت؛وَ ما خَلَقت الجن و الانس الا لیعبدون .پس چون پیشانی برخاک افتاد ،کار جهان به سرانجام می رسد و سفر آسمانی زمین به مقصد می انجامد و فلکِ خلقت بر ساحل آرام ابدیت لنگر می اندازد...

برکرانه بی کران دارالقرار ،عندَ ملیک مقتدر.

اکنون سر بردار و بنشین و تشهد یخوان ، که هنگام تأمل در مقام شهود است ؛ای همنشین شاهدان!

ذلک یوم الخلود، در جنت بقای بعد از فنا.

السلام علیک ایها النبی و ....آه دریافتم، پس غایت نمار تویی!

ای مقصد سفر آسمانی،

ای روخ قبله ،ای مجمع جمیع آنچه سزاوار حمد است ،

پس غایت نماز نیز تویی!

اما طلعت الشمس باید که از از افق شب باشد،

و کعبه خانه توحید در تملک بتها.

آه از شفق...و سرخی شفق  کاه که روز به شب می رسدو خورشید حق

در افق خونین عاشورا غروب می کندو... شب آغاز می شود!

اما دل به تقدیر بسپار ،شب غشوه ای است که اختران امامت را ظاهر کند.

این سرالاسرار خلقت است و گویی تقدیر اینچنین رفته است که اسرار فاش شود ، اگرچه به بهای سر باختن حسین علیه السلام.

بگذار فاش گفته شود که آنکه مسجود ملائکه است حسین است،و آدم را ملائک از آن حیث که واسطه خلقت در حسین است سجده کردند،و این سجده ای ازلی است میزان حق ،

که ابلیس را از صف ملائک طرد می کند.

سلام بر حسین علیه اسلام.

سلام بر علمدار کربلا ابوالفضل العباس علیه سلام.

سلام برزینب سلام الله علیها

سلام بر شهدای کربلا.

و سلام بر شهدایی که کربلا سرمشق زندگی آنها بود.

شهید آوینی